Α’ Πνευμονολογική Κλινική, Δ/ντής Ηρακλής Τιτόπουλος

προοδευτική πνευμονική νόσος που χαρακτηρίζεται από χρόνια φλεγμονή των αεραγωγών και περιορισμό της ροής του αέρα. Το κύριο αίτιο είναι το κάπνισμα.

φλεγμονώδης νόσος που προκαλεί δύσπνοια λόγω της στένωσης των βρόγχων. Οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως: αλλεργιογόνα, ιογενείς λοιμώξεις, κάπνισμα, ατμοσφαιρική ρύπανση, στρες και άσκηση.

Αποτελεί μία από τις σοβαρότερες μορφές καρκίνου του αναπνευστικού συστήματος. Διακρίνεται σε δύο κύριους τύπους, τον μη μικροκυτταρικό και τον μικροκυτταρικό, ο οποίος χαρακτηρίζεται από πιο επιθετική βιολογική συμπεριφορά.

Το κάπνισμα αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα κινδύνου, ενώ ακολουθούν η ατμοσφαιρική ρύπανση και η γενετική προδιάθεση.

Μικρή βλάβη στον πνεύμονα που εντοπίζουμε συνήθως σε τυχαίο έλεγχο.

Συνήθως καλόηθες, αλλά η διάγνωση είναι δύσκολη και απαιτεί επεμβατικό πνευμονολόγο.

σοβαρή λοίμωξη που προκαλεί φλεγμονή των αεροφόρων οδών. Ενοχοποιούνται βακτήρια, ιοί, μύκητες κλπ.

Η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία είναι κρίσιμες για την αποφυγή απειλητικών επιπλοκών.

σοβαρή διαταραχή κατά την οποία η αναπνοή διακόπτεται επανειλημμένα κατά τη διάρκεια του ύπνου, διαταράσσοντας τη φυσιολογική οξυγόνωση.

Νοσήματα που επηρεάζουν το διάμεσο ιστό των πνευμόνων, π.χ. τα αυτοάνοσα και η σαρκοείδωση, με την πνευμονική ίνωση να είναι μία από τις πιο σοβαρές μορφές.

συγκέντρωση υγρού στον χώρο μεταξύ πνεύμονα και θώρακα. Μπορεί να προκαλέσει πόνο, δύσπνοια, βήχα και, σε σοβαρές περιπτώσεις, αναπνευστική ανεπάρκεια.

Τα αίτια είναι καλοήθη και κακοήθη.

όγκοι αγνώστου αιτιολογίας (καρκινοειδές, αμάρτωμα, αδένωμα, λειομύωμα).

Συνήθως δεν απειλούν τη ζωή, ωστόσο, είναι σημαντικό να παρακολουθούνται για τη πιθανότητα μετατροπής.

είσοδος αέρα στην υπεζωκοτική κοιλότητα, πίεση στον πνεύμονα και αδυναμία έκπτυξης. Διακρίνεται σε αυτόματο, δευτεροπαθή, τραυματικό και ιατρογενή.

Μπορεί να είναι σοβαρή απειλή, γι’ αυτό επιβάλλεται άμεση φροντίδα.

Η έγκαιρη διάγνωση του πνευμονικού οζιδίου είναι καθοριστικής σημασίας για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του καρκίνου του πνεύμονα. Για τον σκοπό αυτό εφαρμόζεται η σύγχρονη τεχνική της Περιφερικής Βρογχοσκόπησης, η οποία πραγματοποιείται με πολύ λεπτό βρογχοσκόπιο, υπό αναισθησία, σε ειδική ενδοσκοπική αίθουσα.

Η διαδικασία υποστηρίζεται από 3D ακτινοσκόπηση, σύστημα πλοήγησης, ενδοβρογχικό υπέρηχο (rEBUS) και ταχεία βιοψία.

Το Τμήμα διαθέτει εξειδικευμένη μονάδα με εκπαιδευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, καταγράφοντας υψηλά ποσοστά διαγνωστικής επιτυχίας.

Για τη διερεύνηση λεμφαδενοπαθειών και όγκων του μεσοθωρακίου εφαρμόζεται ενδοβρογχικός υπέρηχος (EBUS), σε συνδυασμό με μεσοθωρακική κρυοβιοψία και ταχεία βιοψία, εξασφαλίζοντας υψηλή διαγνωστική ακρίβεια, ακόμη και σε απαιτητικά περιστατικά.

Σε περιστατικά που απαιτούν περαιτέρω διάγνωση, εφαρμόζεται η διαβρογχική κρυοβιοψία (TBLC) για τη λήψη βιοψιών από το πνευμονικό παρέγχυμα.

Η μέθοδος αυτή επιτρέπει την αποφυγή χειρουργικής επέμβασης, η οποία έως πρόσφατα αποτελούσε τη συνήθη επιλογή.

Το Τμήμα διαθέτει σημαντική εμπειρία στην τεχνική αυτή, καταγράφοντας μεγάλο αριθμό αντίστοιχων επεμβάσεων.

Σε επιλεγμένα βαριά περιστατικά εφαρμόζεται ενδοσκοπική τοποθέτηση ενδοβρογχικών βαλβίδων (ELVR).

Το Τμήμα διαθέτει σημαντική εμπειρία στη συγκεκριμένη μέθοδο για την εφαρμογή της.

Πραγματοποιείται ενδοβρογχική σήμανση όγκων για την ακριβή εντόπιση και στόχευση βλαβών σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα, οι οποίοι πρόκειται να υποβληθούν είτε σε χειρουργική επέμβαση είτε σε ακτινοθεραπεία ακριβείας (SBRT).

Η mini-θωρακοσκόπηση, διαγνωστική και θεραπευτική, εφαρμόζεται με τοπική αναισθησία και ήπια μέθη σε περιπτώσεις πλευριτικής συλλογής, εμπυήματος και πνευμοθώρακα, αποφεύγοντας μεγάλες τομές, σημαντικό μετεγχειρητικό πόνο και παρατεταμένη νοσηλεία.

Η Μονάδα Επεμβατικής Πνευμονολογίας συγκαταλέγεται μεταξύ των ελάχιστων στη χώρα με υψηλή εξειδίκευση στην άκαμπτη βρογχοσκόπηση.

Παράλληλα, η μόνη που διαθέτει το πλήρες πλήρες σύστημα προηγμένης τεχνολογίας Herve Dutau NOVATECH για βρογχοσκοπικές επεμβάσεις σε προχωρημένο καρκίνο του πνεύμονα, όπως διάνοιξη αεραγωγών, αφαίρεση όγκων, αντιμετώπιση απειλητικής αιμόπτυσης και τοποθέτηση ενδοβρογχικών stents.