Blog

Ο πυρετός είναι η άνοδος της θερμοκρασίας του σώματος υπό την επίδραση διαφόρων αιτιών, η πιο συχνή από τις οποίες είναι η λοίμωξη (ιογενής ή βακτηριακή).

Δεν αποτελεί νόσημα αλλά αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης βιολογικής διαδικασίας.

Γενικά, ο πυρετός σημαίνει θερμοκρασία πάνω από 38ºC. Μπορεί να προκύψουν ελαφρώς διαφορετικές τιμές ανάλογα με το σημείο από όπου παίρνετε τη θερμοκρασία: (στόμα, μασχάλη, αυτί, μέτωπο ή ορθό).

• Οι μετρήσεις από τη μασχάλη, το αυτί και το μέτωπο είναι πιο εύκολες, αλλά λιγότερο ακριβείς.
• Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο πυρετός μπορεί να αντιμετωπιστεί στο σπίτι. Το ύψος του δεν αποτελεί πάντα το σημαντικότερο κριτήριο αξιολόγησης.

Αντιθέτως η συμπεριφορά και η κλινική κατάσταση είναι ιδιαίτερα βαρύνουσας σημασίας. Είναι σημαντικό για τους γονείς να γνωρίζουν πότε ένα παιδί με πυρετό πρέπει απαραιτήτως να λάβει αντιπυρετικά ή να εκτιμηθεί από γιατρό και πότε είναι λογική μια στάση αναμονής παρατηρώντας το παιδί χωρίς θεραπεία του πυρετού.

Έτσι ένα παιδί άνω των τριών μηνών που έχει θερμοκρασία μικρότερη από 38,9 ° C, στο ορθό και που κατά τα άλλα είναι υγιές δεν απαιτείται χορήγηση αντιπυρετικού.

Εκτίμηση από γιατρό συστήνεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

• Βρέφη ηλικίας κάτω των τριών μηνών που έχουν θερμοκρασία στο ορθό ≥38 ° C, ανεξάρτητα από τον τρόπο εμφάνισης του βρέφους δεν πρέπει να λαμβάνουν αντιπυρετικά  έως ότου συμβουλευτούν τον γιατρό τους.
• Παιδιά ηλικίας τριών μηνών έως τριών ετών που έχουν θερμοκρασία στο ορθό ≥38 ° C για περισσότερες από τρεις ημέρες ή που εμφανίζονται άρρωστα (π.χ. ανήσυχα ή με δυσκολία στην σίτιση) ή που απλώς έχουν θερμοκρασία στο ορθό ≥ 38,9 ° C.
• Παιδιά οποιασδήποτε ηλικίας 1) των οποίων η θερμοκρασία στο στόμα, ορθό, στο αυτί ή στο μετώπο είναι ≥40 ° C ή ≥39,4 ° C στην μασχάλη 2) που έχουν επαναλαμβανόμενους πυρετούς για περισσότερο από επτά ημέρες 3) που παρουσιάζουν πυρετικούς σπασμούς ή νέο δερματικό εξάνθημα 4) που υπάρχει χρόνιο ιατρικό πρόβλημα όπως καρδιακές παθήσεις, καρκίνος, λύκος ή δρεπανοκυτταρική αναιμία.

Η χορήγηση αντιπυρετικού συνιστάται επί έντονης ανησυχίας, αν και δεν είναι απαραίτητο είτε εάν έχει υποκείμενο ιατρικό πρόβλημα (καρδιολογικό, πνευμονολογικό, νευρολογικό). Σε παιδιά που είχαν πυρετικούς σπασμούς στο παρελθόν, η θεραπεία του πυρετού δεν έχει αποδειχθεί ότι αποτρέπει τις κρίσεις, αλλά εξακολουθεί να είναι μια λογική προφύλαξη.

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης του πυρετού είναι να χρησιμοποιήσετε ένα φάρμακο όπως παρακεταμόλη ή ιβουπροφαίνη.

Η ασπιρίνη αποφεύγεται για παιδιά κάτω των 18 ετών λόγω ανησυχιών ότι μπορεί να προκαλέσει μια σπάνια αλλά σοβαρή ασθένεια γνωστή ως σύνδρομο Reye.

Η παρακεταμόλη μπορεί να χορηγείται κάθε τέσσερις έως έξι ώρες, όπως απαιτείται, αλλά όχι περισσότερες από πέντε φορές σε διάστημα 24 ωρών. Η ιβουπροφαίνη μπορεί να χορηγείται κάθε έξι ώρες και όχι σε ηλικίες κάτω των έξι μηνών.

Οι δόσεις πρέπει να υπολογίζονται με βάση το βάρος του παιδιού (όχι την ηλικία).