Blog

Η Ανοσοθεραπεία αποτελεί μια καινοτόμο μέθοδο θεραπείας του καρκίνου που έχει επαναπροσδιορίσει τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε πια αυτήν τη θανατηφόρα νόσο.

Η επίδραση της ανοσοθεραπείας στη θεραπευτική στρατηγική αντιμετώπισης του καρκίνου είναι εντυπωσιακή, καθώς ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς για να αναγνωρίσει, αντιμετωπίσει και να καταστρέψει τα καρκινικά κύτταρα.

Ο τρόπος που λειτουργούν τα φάρμακα της ανοσοθεραπείας σήμερα είναι να αδρανοποιούν τα «φρένα» του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία συνήθως είναι ενεργοποιημένα στην περίπτωση του καρκίνου. Με την αδρανοποίηση αυτή μέσω της ανοσοθεραπείας, το ανοσοποιητικό σύστημα ενεργοποιείται περισσότερο και αντιμετωπίζει τον καρκίνο με πιο αποτελεσματικό τρόπο.

Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της ανοσοθεραπείας είναι να προκαλεί σε μεταστατικούς ασθενείς μακροχρόνιες υφέσεις της νόσου και που σε ένα ποσοστό αυτών φτάνει και στη λεγόμενη «λειτουργική ίαση» προσφέροντας μακροπρόθεσμη ανοσία στον καρκίνο.

Ωστόσο, παρά τα πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα, η ανοσοθεραπεία λειτουργεί σε ένα ποσοστό ασθενών και μπορεί να δημιουργήσει και σημαντικές παρενέργειες. Για αυτό πρέπει η επιλογή της ανοσοθεραπείας να γίνεται πάντα με βάση τις κατευθυντήριες οδηγίες.

Η προσπάθειες των ερευνητών σήμερα, όσον αφορά την ανοσοθεραπεία, είναι να συνδυαστεί είτε με διαφορετικά φάρμακα ανοσοθεραπείας ή με χημειοθεραπεία ή στοχεύουσα θεραπεία, με αποτέλεσμα το όφελος επιβίωσης σε μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών ή σε τύπους καρκίνων, στους οποίους δεν ήταν αποτελεσματική έως σήμερα.

Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και ο καρκίνος του προστάτη, όπου πριν λίγες ημέρες στο 20ο Αμερικανικό Συνέδριο Ουρογεννητικής Ογκολογίας (ASCO-GU) στο Σαν Φρανσίσκο ανακοινώθηκε η CONTAC-02, η πρώτη θετική μελέτη συνδυασμού ανοσοθεραπείας και στοχεύουσας θεραπείας σε ασθενείς με ευνουχοάντοχο καρκίνο προστάτη υψηλού κινδύνου, οι οποίοι παρουσιάζουν λεμφαδενικές ή σπλαχνικές (ηπατικές, πνευμονικές κ.λπ.) μεταστάσεις και που έχουν ήδη λάβει μια θεραπεία με νέο αναστολέα σηματοδότησης του ανδρογονικού υποδοχέα.

Στην διεθνή μελέτη αυτή, στην οποία συμμετείχε με μεγάλη επιτυχία το Κέντρο Κλινικών Μελετών του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών με Κύριο Ερευνητή τον Δρ. Μαρίνο Τσιατά, ο συνδυασμός της ατεζολιζουμάμπης (αναστολέας ανοσολογικού σημείου ελέγχου) και της καβοζαντινίμπης (αναστολέας τυροσινικής κινάσης) μείωσε τον κίνδυνο υποτροπής ή θανάτου κατά 35%, έναντι νέου αναστολέα σηματοδότησης του ανδρογονικού υποδοχέα.

Συνολικά, η ανοσοθεραπεία ανοίγει νέους ορίζοντες στη θεραπεία του καρκίνου και προσφέρει ελπίδα στους ασθενείς που αντιμετωπίζουν αυτή τη δύσκολη νόσο.