Διατροφικές Διαταραχές
Οι διατροφικές διαταραχές περικλείουν ένα φάσμα διαταραχών, οι οποίες με διαφορετικές εκφράσεις περιστρέφονται γύρω από την εικόνα του σώματος και τις διατροφικές συνήθειες.
Κάποιες από αυτές είναι η νευρική ανορεξία, η ψυχογενής βουλιμία, η αδηφαγική διαταραχή, η ορθορεξία, το σύνδρομο νυχτερινής υπερφαγίας.
Ο επιπολασμός του φαινομένου στη χώρα μας, τείνει αυξανόμενος τα τελευταία έτη, με όλο και περισσότερα κορίτσια άνω των 9 ετών και όλο και περισσότερα αγόρια άνω των 15 να υιοθετούν συμπεριφορές, οι οποίες θα μπορούσαν υπό συνθήκες να οδηγήσουν στη παγίωση διατροφικών διαταραχών. Η έγκαιρη αναγνώριση αυτών των σημαδιών θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του φαινομένου, καθώς πάντα η πρόληψη αποτελεί ένα πανίσχυρο μέσο διαφύλαξης της υγείας μας.
Μερικά χαρακτηριστικά σημάδια της Νευρικής ανορεξίας, σύμφωνα με τον Αμερικανικό Σύλλογο Ψυχιατρικής (DSM-5, 2013) είναι τα εξής:
- Έντονος φόβος παχυσαρκίας και αύξησης βάρους.
- Άρνηση διατήρησης του ενδεδειγμένου σωματικού βάρους για την ηλικία και ύψος, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Απώλεια έως και 25% αυτού.
- Διαταραχή της ψυχικής εικόνας του σώματος.
- Αδικαιολόγητη και υπέρμετρη επιρροή του σωματικού βάρους ή σχήματος στην αυτό-αξιολόγηση ή άρνηση της σοβαρότητας του τρέχοντος σωματικού βάρους.
- Αμηνόρροια στις γυναίκες, απουσία τουλάχιστον τριών συνεχομένων έμμηνών κύκλων ή απώλεια έμμηνου ρύσεως.
Σαφώς υπάρχει πάντα το ρίσκο της λανθασμένης διάγνωσης, κάτι το οποίο έχει επιδεινωθεί με τη διάδοση της πληροφορίας.
Η αναζήτηση βοήθειας στα κοινωνικά δίκτυα και όχι στην ενδεδειγμένη οδό της διεπιστημονικής ομάδας μπορεί να οδηγήσει τους ενδιαφερόμενους να υπερεκτιμήσουν ή να υποεκτιμήσουν καταστάσεις. Η διεπιστημονική ομάδα (ειδικοί ιατροί, διαιτολόγοι, ψυχολόγοι, καθηγητές φυσικής αγωγής) θα μπορούσε να αξιολογήσει με επιστημονικά τεκμηριωμένους τρόπους, τις ύποπτες συμπεριφορές και να μπορέσει να καταστρώσει ένα ρεαλιστικό πλάνο δράσης με ξεκάθαρους στόχους δίνοντας πραγματικές λύσεις στους ενδιαφερόμενους.
Παραδείγματα θεραπευτικών στόχων αποτελούν τα εξής:
- Επίτευξη φυσιολογικού βάρους με φυσιολογική κατανομή λιπώδους και άλιπης μάζας με ρεαλιστική και επιτεύξιμή μεθοδολογία.
- Αποφυγή υποθρεψίας (έλλειψη ηλεκτρολυτών, αφυδάτωσης)
- Αποφυγή ιατρικών επιπλοκών (καρδιακή δυσλειτουργία, γαστρεντερική δυσλειτουργία)
- Αποφυγή υιοθέτησης ακραίων διατροφικών σχημάτων και ιδιαίτερα δίαιτες αποκλεισμού θρεπτικών συστατικών, οι οποίες συσχετίζονται με επιδείνωση συμπτωμάτων.
Η ευαισθητοποίηση του συνόλου του πληθυσμού είναι απαραίτητη καθώς οι συγκεκριμένες διαταραχές, επηρεάζουν ανεπανόρθωτα τις ισορροπίες της οικογένειας στην εφηβική ηλικία αλλά αποτελούν και έναν εξαιρετικά αρνητικό προγνωστικό παράγοντα για την υγεία των ενηλίκων ασθενών.
Αρθρογράφος
